قسمتهایی از شعر اسماعیل از کتاب " اسماعیل (یک شعر بلند) "- رضا یراهنی -۱۳۶۶
قسم به چشم های سرخت اسماعیل عزیزم ،
که آفتاب روزی، بهتراز آن روزی که تو مردی خواهدتابید
قسم به موهای سفیدت که مدتی هم سرخ بودند
که آفتاب روزی که آفتاب روزی که آفتاب روزی
بهترازآن روزی که تو مُردی خواهد تابید
ای آشنای من در باغ های بنفش جنون وبوسه!
ای دراز کشیده بر روی تختواب فنری بیمارستان " مهرگان" !
ای آزادی خوان فقیر بر روی پله های مهربان
ای اشک های تنهای سپرده به نسیم باغ تیمارستان!
از شاعر تر از شعرهای خود وشعرهای ما!
ای تباه شده در دانشگاه ،در مدارس،در کافه ها ،میخانه ها!
ودر محبت زن وفرزند ودوستان نمک نشناسی چون ما !
ص12-11
به یادشبی می افتم که پسرم دو روزه بود
با گونه هایی مثل حباب نارنج
چه نیمه شبی بود دربیمارستان!
زنم از کنار پرده ماه را می پایید که در آسمان بولوار شناکنان می رفت
توناگهان کنار در اتاق با آغوشی از گل ظاهر شدی
"چگونه آمدی ؟ساعتها ازوقت ملاقات گذشته است اسماعیل!"
گفتی : " بیمارستان ها وتیمارستان ها بروی آینده بازند!"
وحالا بلند شو اسماعیل! به بیمارستان ها وتیمارستان ها وآینده ها
بگذر!
وبه گورستان ها وارودگاه ها ، جنگ است اسماعیل ، جنگ است
واسماعیل ها براستی ذبح می شوند
زجرروانم بود که این چنین مرا شطح خون کرد
ای دیوانه تر از خود ، چرا مرده باشی ومن ندانسته باشم؟
چرا من زنده باشم وتومرده باشی؟
جنگ است اسماعیل ، جنگ!
بین همسایه وهمسایه، پدر وپسر ، مادر ودختر
وبیمارستان ها وتیمارستان ها بروی آینده بازند
واین راتوگفته بودی
عینکت را بردار اسماعیل ،این قیقاج را با چشم های
قیقاجت ببین
مواظب باش روی مین ها پانگذاری
ص 24-23
فصل دارد تکرار میشود وبرف از پارو بالا می رود
و خروسهای کز کرده زیر طاقی بقالی ایستاده اند
ولنگهای حمام پایین بیمارستان در پشت بام یخ بسته اند
وماشین ها با زنجیر چرخ هاشان زمین را بیرحمانه کتک میزنند
برقازنوک موهای سرخت فرو می رود وبه یک چشم زدن از ناخن
پایت بیرون می جهد
وحافظه اندام هایت مخدوش میشود
تودیگرحافظه نداری
وحتی مرا که لبهایت را میبوسم ، نمیشناسی
ص31
شعری را که درخانه ی اجاره ای گفته شده باشد ازصد فرسخی
میشناسیم
ص47
" سیگارم را روشن کن ! هنوز عادت نکرده ام که فقط یک چشم داشته باشم "
" بیا این هم آتش ! مسلسلت را بردار"
ص57
و"فریدون" خان ورق را که میکشد میگوید:
"یک موی کثیف شاه را با هزار قبضه ریش بلندعوض نمیکنم!"
وانگار مسیله از آغاز سرهمین قضایا بوده است
یکبرادرش دریکی ازبیمارستان های جنوب فرانسه بستری است
:"راستی قیمت فرانک چطوراست؟"
برادر دیگرش را دزدکیداخل آدمهای معمولی در بهشت زهرا
خاک کرده اند
قصد دارد شش ماه بعد ، تیمسار ِ شاه را جزو شهدای خوزستان جا بزند
" بیهوده شهید نداده ایم "می گوید ومی خندد
"فریدون " خان به بلوف زدن عادت دارد
واز خاطرات چرچیل سخت لذت می برد
ص65
